Psychodietetyka – dieta w kontekście psychologii

Psychodietetyka to dziedzina łącząca wiedzę z zakresu dietetyki i psychologii. Jej głównym celem jest pomoc osobom, które mają trudności w utrzymaniu zdrowych nawyków żywieniowych, np. zmagają się z:

• emocjonalnym jedzeniem,
• napadami objadania się,
• zaburzeniami odżywiania,
• trudnościami w regulacji emocji związanych z jedzeniem.

Psychodietetycy pomagają zrozumieć mechanizmy psychologiczne stojące za naszymi wyborami żywieniowymi. Wspierają pacjentów w budowaniu zdrowych relacji z jedzeniem, pracując zarówno nad sferą psychologiczną, jak i praktycznymi aspektami diety.

Psychodietetyką zajmują się najczęściej psycholodzy, dietetycy z dodatkowymi kwalifikacjami psychologicznymi oraz terapeuci pracujący z osobami z zaburzeniami odżywiania.

Nutripsychiatria – dieta w kontekście psychiatrii i medycyny

Nutripsychiatria (psychiatria żywieniowa) to stosunkowo nowa dziedzina nauki, rozwijająca się dynamicznie na świecie i w Polsce. Bada ona, jak dieta, nutraceutyki i mikrobiota jelitowa wpływają na funkcjonowanie mózgu, nastrój i rozwój zaburzeń psychicznych.

Nutripsychiatria koncentruje się m.in. na:

• roli kwasów tłuszczowych omega-3, witamin z grupy B, magnezu czy cynku w depresji i lęku,
• wpływie mikrobioty jelitowej na oś mózg–jelita–mikrobiota,
• potencjale diet tradycyjnych (śródziemnomorskiej, nordyckiej, japońskiej) w profilaktyce zaburzeń psychicznych,
• badaniach nad psychobiotykami (np. Lactobacillus helveticus Rosell-52, Bifidobacterium longum Rosell-175, Lactobacillus plantarum 299v) jako wsparciem terapii depresji i lęków.

Nutripsychiatrią zajmują się głównie psychiatrzy, lekarze, dietetycy kliniczni, farmaceuci i badacze. Jej celem jest nie tylko profilaktyka, ale też uzupełnienie leczenia psychiatrycznego.

Podsumowanie

Psychodietetyka skupia się na psychologicznych aspektach jedzenia i pracy z pacjentami, którzy mają trudności w relacji z jedzeniem.
Nutripsychiatria natomiast bada wpływ składników diety i mikrobioty na mózg, nastrój i rozwój chorób psychicznych, stanowiąc uzupełnienie leczenia psychiatrycznego.

Obie dziedziny nie konkurują ze sobą, lecz uzupełniają się – razem pokazują, że to, co jemy, ma ogromne znaczenie nie tylko dla zdrowia fizycznego, ale i psychicznego.

Tekst: Joanna Chatizow